Ten dom od początku powstawał na indywidualne zamówienie. Inwestorzy byli zaangażowani w proces projektowy i patrząc na rzuty, byli przekonani, że przestrzeń odpowiada ich potrzebom. Dopiero kiedy budynek zaczął nabierać realnych wymiarów, pojawiły się wątpliwości. To, co na papierze wydawało się właściwe, w rzeczywistej przestrzeni przestało być tak oczywiste.

Do projektu dołączyłam na etapie budowy. Zaczęliśmy od ponownego przyjrzenia się architekturze domu, ale już z perspektywy codziennego życia jego mieszkańców. Ważnym elementem tego procesu były wizualizacje 3D, które pozwoliły inwestorom zobaczyć przestrzeń w sposób znacznie bardziej czytelny niż na rzutach i świadomie ocenić wcześniejsze decyzje.

To otworzyło drogę do zmian. Powiększyliśmy strefę dzienną i kuchnię, tworząc przestrzeń lepiej odpowiadającą temu, jak rodzina chciała wspólnie spędzać czas. Przy kuchni pojawiło się ukryte zaplecze, które przejęło część funkcji gospodarczych i pozwoliło zachować porządek oraz lekkość głównej przestrzeni.

Ważnym elementem projektu stało się również otwarcie wnętrza na otaczający dom krajobraz. Duże przeszklenia pozwoliły wprowadzić do środka widok pól i sprawiły, że otoczenie zaczęło być naturalną częścią wnętrza.

Ten projekt pokazał, jak ważne jest, aby nie zatrzymywać się na samym rzucie domu, ale zobaczyć, jak naprawdę będzie się w nim żyło. Indywidualny projekt nabiera znaczenia dopiero wtedy, kiedy rzeczywiście odpowiada na potrzeby konkretnych ludzi.